Εκείνο το οποίο μου έμεινε από τον Τομυ, ήταν ο καλός του λόγος και το αστείρευτο χαμόγελο, το οποίο θα με συντροφεύει στο υπόλοιπο της ζωής …….. μέχρι να ξανασμίξουμε εκεί ψηλά! Ελπίζω μόνο, να έχει κάνει ενδελεχές pre scouting και να έχει εντοπίσει το καλύτερο μέρος του ουρανού! Από κει πάνω, ο κόσμος μοιάζει ζωγραφιά!
Τον Γενάρη του 2025 «έφυγε» από τη ζωή ο παιδικός φίλος Θωμάς Θωμίδης, ο «Tommys» για τους περισσότερους που έζησαν στα νεανικά τους χρόνια ως Πρόσκοποι του 10ου Συστήματος Αναλήψεως Θεσσαλονίκης!
Ο Τommys,δεν ήταν τίποτε άλλο από ένας original Boy scout, η Indiana jones αν προτιμάται, γιατί μια ζωή ολόκληρη κυνηγούσε το «κάτι άλλο» μέσα στον κόσμο της περιπέτειας! Διαβασμένος, προσγειωμένος, εφοδιασμένος με πολύ αγάπη για όλους….. φίλους και μη, επικοινωνώντας σε μια διάλεκτο κατανοητή μόνο από αυτούς που αγαπούσαν και έλπιζαν για το καλύτερο στη ζωή τους!
Τα Προσκοπικά χρόνια έβαλαν ένα μεγάλο θεμέλιο λίθο στη ζωή του, όπως αποδείχτηκε αργότερα, πάνω του έχτισε πολλές αξίες της σύντομης ζωής του! Δεν ήταν μόνο Πρόσκοπος, αλλά και τολμηρός, καθώς με σοφία αντιμετώπιζε τις απρόσκλητες δυσκολίες της ζωής οι οποίες χωρίς εξαίρεση, άφησαν ένα αποτύπωμα στην καρδιά του!
Ήταν πολύ δίκαιος, και επέλεξε την αγωνιστική στάση ζωής και την οργανωμένη δράση, ως μέλος Ορειβατικών Συλλόγων μέχρι το τέλος της ζωής του, με συνέπεια, σταθερότητα και σεμνότητα, που τον χαρακτήριζαν, παλεύοντας για έναν καλύτερο κόσμο, μέσα από την δημιουργία χειροποίητων κοσμημάτων, και όχι μόνο!
Στις μέρες μας, οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με θέματα που αφορούν την «υγεία» τους, αλλάζει η ζωή τους! Ο Tommys, το πάλεψε, πίστεψε στην καλή έκβαση της κατάστασής του, και ήλπιζε σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, ή σε κάποιο «θαύμα» που δεν ήρθε ποτέ! Έμοιαζε σαν μία χειμερινή ανάβαση στις κορυφές του Ολύμπου, η οποία θεωρείται από τις δυσκολότερες, καθώς όταν την πραγματοποιήσει κανείς, είναι έτοιμος να προσεγγίσει κάποιες από τις κορυφές των Ιμαλαίων, οι οποίες δοκιμάζουν στο έπακρο τις δυνάμεις αυτών που τολμούν!
Ο δικός μας Tommys τόλμησε! Το πήγε στα όρια, εκεί που πολλοί θέλουν αλλά……. Είναι αδύνατο μερικές φορές να φτάσουν.
Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα όταν «αναχωρεί» κάποιος για το μεγάλο της ζωής του ταξίδι, να έχει μια ζωή γεμάτη από χιλιάδες εικόνες, και βιώματα που πολλοί χρειάζονται 2 ζωές να ζήσουν!
Περπάτησε εκεί που τολμούν οι Αετοί, μόνο και μόνο γιατί εκεί αισθανόταν γεμάτος και ελεύθερος από κάθε τι που σκίαζε τη ζωή του, γεμίζοντας κάθε φορά τις ψυχικές του μπαταρίες οι οποίες φόρτιζαν και τις μπαταρίες όσων συνυπήρχαν δίπλα του.
Για μένα ο Θωμίδης, ήταν ένα χαμόγελο! Ναι ένα τεράστιο χαμόγελο που ήρθε στα 20, όταν ακολουθώντας για βιοποριστικούς λόγους το επάγγελμα του Φωτορεπόρτερ, έπρεπε να αναβαθμιστώ τεχνολογικά! Πως όμως; Στην Ελλάδα την εποχή εκείνη κυριαρχούσε η υψηλή φορολογία, και η απόκτηση κάποιων αγαθών έμοιαζε, σαν την αγορά του αιώνα! Προσφέρθηκε να μου φέρει από την Σαουδική Αραβία, μία καινούργια Nikon, η οποία μέχρι την εποχή της ψηφιοποίησης, με βοήθησε να βγάζω το ψωμί μου! Ένα γεγονός που δεν πρόκειται να λησμονήσω ποτέ! Αυτός ήταν ο Τόμυς! Ο δικός μου τόμυς, που αισθανόταν αρκετές φορές άσχημα που έμεινα ορφανός! Μπορεί να έφυγα από την αγκαλιά του Προσκοπισμού, και να με κέρδισε ο αθλητισμός, αλλά η αγάπη του Τόμυ και των άλλων «παιδιών» συντρόφευε πάντα τα βήματα μου, καθώς η αγάπη ως γνωστών… ουδέποτε εκπίπτει!
Ακόμα και όταν χρειάστηκα βοήθησα σε κάποια από τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής μου….ο Τόμυς ….. ο Adventure Man του 10ου Συστήματος, ήταν εκεί! Κανείς δεν έμαθε ποτέ, το πόσο πολύ υπέφερα στην ζωή μου και το τί τράβηξα σε αυτά τα τρυφερά χρόνια της νεότητας, εκτός από τον Τόμυ, που δεν παρέλειπε να τηλεφωνεί κάθε εβδομάδα για να μάθει νέα μου!
Αυτά και άλλα πολλά ήταν ο Τόμυς για τα οποία γνωρίζει, μόνον ο Θεός από ψηλά, ο οποίος και θα τον ανταμείψει για την καλοσύνη του, καθώς σε πολλές των περιπτώσεων, στάθηκε σε ένα επίπεδο, το οποίο θα ζήλευαν πολλοί λειτουργοί της εξουσίας του Έθνους μας!
Εκείνο το οποίο μου έμεινε από τον Τόμυ, ήταν ο καλός του λόγος και το αστείρευτο χαμόγελό του, το οποίο θα με συντροφεύει στο υπόλοιπο της ζωής μου…….. μέχρι να ξανασμίξουμε εκεί ψηλά! Ελπίζω μόνο, να έχει κάνει ενδελεχές pre scouting και να έχει εντοπίσει το ποθητό μέρος σε κάποια γωνιά του ουρανού! Από κει πάνω ο κόσμος μοιάζει ζωγραφιά!
Αιωνία η μνήμη!
Καλό ταξίδι φίλε μου!
