Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής, σκίζει τα ιμάτια του και καλά κάνει! Με εκτενή αναφορά στο πρόσφατο Τροχαίο που έλαβε χώρα μπροστά στην Βουλή, θέτουν όλη την πολιτειακή ηγεσία προ των ευθυνών τους, και όλους εμάς στο να σκεφτούμε καλύτερα τι σημαίνει να συνυπάρχουμε πάνω στους Ελληνικούς δρόμους! Οι λέξεις είναι σύμβολα, και τα σύμβολα που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε ένα γεγονός δίνουν χαρακτήρα σε αυτό και επηρεάζουν την κατανόησή του, τις ενέργειες που ακολουθούν αυτό, αλλά και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.
Έτσι, τα τροχαία συμβάντα μπορεί να είναι είτε ατυχήματα είτε δυστυχήματα και ενίοτε, θα συμπληρώσουμε, δολοφονικές πράξεις. Και το μόνο προφανές είναι πως το τροχαίο με τον 23χρονο Ιάσονα ΔΕΝ αποτελεί ατύχημα.
Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας ισχύει για όλους και πρωτίστως για εκείνους οι οποίοι είναι εντεταλμένοι από την πολιτεία για τον έλεγχο του. Η πυραμίδα της σειράς προτεραιότητας ορίζει στην δεύτερη θέση τα οχήματα άμεσης ανάγκης, όχι εξ οφίτσιο, αλλά για την εκτέλεση ή αντιμετώπιση εκτάκτων επειγόντων συμβάντων, με την απαράβατη όμως υποχρέωση να χρησιμοποιούν τις ηχητικές (σειρήνα) ή φωτεινές (φάρους) προειδοποιήσεις, ώστε να προφυλαχθούν οι υπόλοιποι χρήστες του δρόμου.
Ποια λοιπόν η μοίρα της Οδικής Κυκλοφορίας, όταν οι διορισμένοι από την πολιτεία “προστάτες” της, αμελούν ή παραβλέπουν τον Κώδικά της;
Η αντικοινωνική συμπεριφορά, ο άκρατος εγωισμός, η επίδειξη δύναμης και οι παραβατικές συμπεριφορές – όχι μόνο των ελεγχόμενων, αλλά και των ελεγκτών – που χρησιμοποιούν τον δρόμο, πρέπει επιτέλους να εκλείψουν από την Κοινωνία της Κυκλοφορίας.
Σε αυτήν την κατεύθυνση, οφείλουμε τέλος να προσθέσουμε ότι η τροποποίηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ είναι σήμερα όσο ποτέ επιτακτική. Διότι η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου στον δρόμο, από τον ή τους οδηγούς που ενεπλάκησαν σε αυτό, δε θα έπρεπε να θεωρείται πλημμέλημα αλλά κακούργημα.
